Afgelopen weekend n.a.v. de film "p.s. I love you" in mijn mailarchieven de voicemailberichtjes van ons pap teruggezocht. In de tijd dat wij internet met telefonie van Tele2 hadden kregen wij deze automatisch als bijlage via de e-mail binnen. En wie wat bewaard, die heeft wat. Nu dus enkele korte berichtjes teruggevonden waarbij ons pap onze voicemail inspreekt. Raar maar toch ook fijn om nog zoiets herkenbaars te hebben naast alle foto's. Een fijne herinnering die ik hier even wilde delen.