Dag Jan Vanmorgen stond ik bij het opruimen van de kast weer voor je foto en dacht wat gaat de tijd toch snel. Morgen alweer een jaar dat we het zonder jouw moeten doen. Dikwijls is er een moment dat we aan jouw denken of het over je hebben en iedere keer weer als we bij Maria zijn moeten we eraan wennen dat je er echt niet meer bent. Morgen gaan we koffie drinken bij Maria en maken we er een gezellig en fijn uurtje van. Ik kan nog wel langer doorschrijven maar eigenlijk hebben wij er nog steeds geen woorden voor. Wil en Mia